Główne Miasto, nie mylić ze Starym Miastem, czyli częścią od mniej więcej, ceglanego muru dawnego Zamku Krzyżackiego sąsiadującego z podnoszoną kładką:-)
Foty zimowe ze skutą Motławą i wciąż błyszczącymi światłami, odchodzących Świąt.
Dzisiaj nawet ciepło było, minus 1,5 i bez wiatru.
Za to od jutra, na tydzień powraca Syberia, do minus 17 w nocy!!! Brrr
Przy okazji godzi się odnotować niedawną(22 stycznia)śmierć Andrzeja Januszajtisa, słynnego i wieloletniego "guru" od starego Gdańska.
Niestety jego bardzo zachowawcze poglądy w kwestii odbudowy i rozbudowy "Starego" Gdańska w połączeniu z autorytetem "eksperta od historii Gdańska" jakim się cieszył przez dziesięciolecia(przede wszystkim w czasach PRLu), przez długi czas stanowiły istotną przeszkodę we wkomponowywaniu nowoczesności w architekturę odbudowanej „starówki”.
Na przykład, to Januszajtis, był szczególnym przeciwnikiem projektowania kładek łączących zabytkowe Miasto z powstającą wtedy z gruzów, Wyspą Spichrzów.
Szczęśliwie ówczesny Prezydent Paweł Adamowicz nie uległ "Docentowi" i kładki powstały.
Współcześnie nie trzeba już nikogo przekonywać, że Pan Januszajtis błądził. Wystarczy wybrać się na spacer i skonstatować jak pięknie nowoczesność współgra z "zabytkmi".
Dlaczego zabytki w cudzysłowie? Bo po Wojnie, cały zmiażdżony przez Sowietów Gdańsk odbudowano na obraz i podobieństwo przedwojennego Gdańska, jednak trudno było wymagać od budowniczych doskonałej wierności pierwowzorowi. Z pietyzmem odbudowano najważniejsze zabytki, Dwór Artusa, Ratusz Głównomiejski, Żuraw czy Kościół Mariacki w przypadku kamieniczek i mniej znaczących obiektów, zachowano mniej szczegółową wierność pierwowzorowi.
Na przykład, kamieniczki w najwierniej odtworzonej ulicy Miasta na ul. Mariackiej nie są dokładnymi kopiami przedwojennych.
Dlaczego zatem, pytano Docenta Januszajtisa nie unowocześniać tych udających zabytkowe, kwartałów?
Rozsądek i rozum zwyciężyły i obecnie możemy się wszyscy cieszyć pięknie konweniującymi ze sobą, historią i nowoczesnością.
